Ιλισσός - Πρόταση πρασίνου

Σήμερα


"Αύριο"

Ο Ιλισός και ο Κηφισός είναι τα δύο ποτάμια της Αθήνας. Ο Ιλισός πηγάζει από τις βορειοδυτικές πλευρές του Υμηττού και καταλήγει στον Φαληρικό όρμο. Από το 1948 η κοίτη του άλλοτε ιερού ποταμού ξεκίνησε να καλύπτεται για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της «μοντέρνας» πόλης. Η κάλυψη είχε ξεκινήσει από το ύψος της Παλαιάς Σχολής Χωροφυλακής και σήμερα έχει φτάσει μέχρι την Καλλιθέα και το Μοσχάτο. Η ακάλυπτη κοίτη του ποταμού έχει αφεθεί στη μοίρα της. Σκουπίδια, μπάζα, στάσιμα βρόμικα νερά, έντομα και δυσοσμία είναι αυτά που βλέπεις και αισθάνεσαι περπατώντας κατά μήκος της σήμερα.

Μήπως θα ήταν καλή ιδέα να διαμορφωθεί κατάλληλα η περιοχή αυτή, από την Καλλιθέα και το Μοσχάτο μέχρι τις εκβολές του ποταμού στο Φάληρο ώστε να αποτελέσει μία ζώνη πρασίνου και αναψυχής; Ο χώρος θα μπορούσε να γίνει ιδανικός για περπάτημα και ποδήλατο, θα μπορούσε να προσφέρει δυνατότητες αναψυχής και χαλάρωσης τόσο απαραίτητες στους κατοίκους της Αθήνας που προσπαθούν και ψάχνουν με το μικροσκόπιο αντίστοιχες περιοχές στο λεκανοπέδιο. Τώρα, ιδιαίτερα μετά την καταστροφή του δρυμού της Πάρνηθας, τέτοιοι χώροι είναι εξαιρετικά πολύτιμοι για τις ανάγκες του αστικού ιστού. Η δυνατότητα ενοποίησης της κατάλληλα διαμορφωμένης κοίτης του ποταμού με την παραλιακή ζώνη από το Φάληρο μέχρι το Ελληνικό και του σχεδιαζόμενου μητροπολιτικού πάρκου, θα έδινε στην πόλη μας ένα ανεκτίμητο «τόξο» πρασίνου και αναψυχής, μία πρόταση πρασίνου και ζωής.
Ας μην καταλήξει η μοίρα του Ιλισού όμοια με αυτή του άλλου ποταμού της πόλης μας, του Κηφισού, ο οποίος βρίσκεται θαμμένος κάτω από εκατομμύρια τόνους μπετόν και ασφάλτου.

Στις παραπάνω φωτογραφίες (από το Google Maps) φαίνεται, με ερασιτεχνικό αλλά απόλυτα κατανοητό τρόπο, πόσο σημαντική θα ήταν αυτή η αλλαγή για την πόλη μας. Μία ζώνη ζωής μπορεί να γεννηθεί. Ας το εκμεταλευτούμε. Ας κάνουμε κάτι!