Καλλιθέα - Πλατεία Κύπρου

Αποφασίζεις να βγεις λίγο έξω, να περπατήσεις, να δεις λίγο κόσμο, να πάς το παιδί σου κάπου να παίξει, να κάνει ποδήλατο και πας στην πλατεία Κύπρου στην Καλλιθέα. Το σιντριβάνι λειτουργεί, το παιδί σου είναι χαρούμενο, τρέχει γύρω από το σιντριβάνι, βάζει τα χεράκια του μέσα, ο αέρας φυσάει και οι σταγόνες του νερού δροσίζουν το πρόσωπο του παιδιού σου και το δικό σου. Κάθεσαι και απολαμβάνεις τον καφέ σου. Περνάς όμως μια άλλη μέρα και βλέπεις το σιντριβάνι που δεν λειτουργεί και το νερό στάσιμο. Βλέπεις τις κατσαρίδες που επιπλέουν, τα σκουπίδια και την βρώμα που δεν φαίνονταν όταν το νερό έτρεχε. Τότε καταλαβαίνεις που έβαζε το παιδάκι σου το χέρι του, τι νεράκι έπεφτε πάνω στο πρόσωπό του. Σε κατακλύζει το συναίσθημα της οργής, νιώθεις απροστάτευτος, νιώθεις κορόιδο, νιώθεις σκουπίδι χωρίς αξία, θες να πάς να φωνάξεις στις δημοτικές αρχές και στους υπευθύνους. ΈΛΕΟΣ! Πόσες πλατείες έχετε στην Καλλιθέα, πόσα πάρκα για να συντηρήσετε, πόσα σιντριβάνια;