Ιλισσός - Πρόταση πρασίνου

Σήμερα


"Αύριο"

Ο Ιλισός και ο Κηφισός είναι τα δύο ποτάμια της Αθήνας. Ο Ιλισός πηγάζει από τις βορειοδυτικές πλευρές του Υμηττού και καταλήγει στον Φαληρικό όρμο. Από το 1948 η κοίτη του άλλοτε ιερού ποταμού ξεκίνησε να καλύπτεται για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της «μοντέρνας» πόλης. Η κάλυψη είχε ξεκινήσει από το ύψος της Παλαιάς Σχολής Χωροφυλακής και σήμερα έχει φτάσει μέχρι την Καλλιθέα και το Μοσχάτο. Η ακάλυπτη κοίτη του ποταμού έχει αφεθεί στη μοίρα της. Σκουπίδια, μπάζα, στάσιμα βρόμικα νερά, έντομα και δυσοσμία είναι αυτά που βλέπεις και αισθάνεσαι περπατώντας κατά μήκος της σήμερα.

Μήπως θα ήταν καλή ιδέα να διαμορφωθεί κατάλληλα η περιοχή αυτή, από την Καλλιθέα και το Μοσχάτο μέχρι τις εκβολές του ποταμού στο Φάληρο ώστε να αποτελέσει μία ζώνη πρασίνου και αναψυχής; Ο χώρος θα μπορούσε να γίνει ιδανικός για περπάτημα και ποδήλατο, θα μπορούσε να προσφέρει δυνατότητες αναψυχής και χαλάρωσης τόσο απαραίτητες στους κατοίκους της Αθήνας που προσπαθούν και ψάχνουν με το μικροσκόπιο αντίστοιχες περιοχές στο λεκανοπέδιο. Τώρα, ιδιαίτερα μετά την καταστροφή του δρυμού της Πάρνηθας, τέτοιοι χώροι είναι εξαιρετικά πολύτιμοι για τις ανάγκες του αστικού ιστού. Η δυνατότητα ενοποίησης της κατάλληλα διαμορφωμένης κοίτης του ποταμού με την παραλιακή ζώνη από το Φάληρο μέχρι το Ελληνικό και του σχεδιαζόμενου μητροπολιτικού πάρκου, θα έδινε στην πόλη μας ένα ανεκτίμητο «τόξο» πρασίνου και αναψυχής, μία πρόταση πρασίνου και ζωής.
Ας μην καταλήξει η μοίρα του Ιλισού όμοια με αυτή του άλλου ποταμού της πόλης μας, του Κηφισού, ο οποίος βρίσκεται θαμμένος κάτω από εκατομμύρια τόνους μπετόν και ασφάλτου.

Στις παραπάνω φωτογραφίες (από το Google Maps) φαίνεται, με ερασιτεχνικό αλλά απόλυτα κατανοητό τρόπο, πόσο σημαντική θα ήταν αυτή η αλλαγή για την πόλη μας. Μία ζώνη ζωής μπορεί να γεννηθεί. Ας το εκμεταλευτούμε. Ας κάνουμε κάτι!

Ολυμπιακές Εγκαταστάσεις!

Το παρακάτω κείμενο ανήκει στον RUNNER και το παραθέτω αυτούσιο.

Πριν από λίγο καιρό μία ηλιόλουστη Κυριακή πρωί, ξεκίνησα για την καθιερωμένη προπόνησή μου στον χώρο των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων του TAE KWON DO. Ξεκίνησα αμέριμνος απολαμβάνοντας τον ήλιο που ανέτειλε και την ησυχία που μου χάριζε απλόχερα το πρωινό ξύπνημα. Μπαίνοντας στον χώρο της μαρίνας από τον χώρο στάθμευσης (που γίνονται οι κόντρες) βρέθηκα μπροστά στο ακόλουθο θέαμα: Γηραιά αθίγγανη αφόδευε πίσω από μία κολώνα, και φαντάζομαι, ότι όπως και εγώ έτσι και εκείνη δεν θα εκτίμησε καθόλου την πρωινή μας συνάντηση. Πέρασαν μερικά δευτερόλεπτα για να συνέλθω από την έκπληξη και κατόπιν συνεχίσαμε (ελπίζω να μην τη διέκοψα!!) και οι δύο μας στις «εργασίες» μας.
Προχωρώντας λίγο πιο πέρα και κινούμενος προς τον χώρο της μαρίνας, αντίκρισα και τον καταυλισμό των υπολοίπων αθίγγανων συγγενών που μόλις είχαν αρχίσει να ξυπνούν. Εντύπωση μου έκανε ένα μεγάλο σε μήκος σχοινί μπουγάδας στο οποίο, τι πιο φυσικό, είχαν απλώσει τα πλυμένα ρούχα τους.
Η ειδυλλιακή αυτή εικόνα δεν θα με ενοχλούσε τόσο εάν την έβλεπα σε οποιοδήποτε άλλο σημείο εκτός από τις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις για τους παρακάτω λόγους.
1. Το καλοκαίρι του 2004 έλαβαν χώρα οι Ολυμπιακοί Αγώνες και είχα την τύχη να επισκεφθώ τον χώρο. Η Ελλάδα του 2004, της καθαριότητας, της ευγένειας (και όχι της δουλοπρέπειας), του εθελοντισμού, με είχε κάνει να πιστέψω ότι κάτι θα άλλαζε στον τόπο αυτό προς το καλλίτερο. Έχω την τύχη λόγω της δουλειάς μου να ταξιδεύω σε όλο τον κόσμο και να γνωρίζω μέρη, ανθρώπους κουλτούρες, πολιτισμούς. Μπορεί να ακούγεται κοινότυπο αλλά πιστεύω ότι ζούμε σε μία γη ευλογημένη. Έχω όμως την αίσθηση ότι οι Νέο-Έλληνες δεν αξίζουμε να ζούμε σε αυτό τον τόπο. Η εικόνα αυτή του χώρου προσωπικά με κάνει να ντρέπομαι και να στεναχωριέμαι, γιατί αντί για χώρος αναψυχής, αθλητισμού, περιπάτου έχει αφεθεί στην τύχη του χωρίς να συντηρείται και έχει γίνει καταυλισμός τσιγγάνων. Συνειρμικά μπορώ να την παρομοιάσω με εικόνες από το Βιετνάμ, Πακιστάν και Ινδίες.
Θα πρότεινα για σύγκριση να επισκεφθείτε, αν έχετε ευκαιρία, τις Ολυμπιακές περιοχές της Βαρκελώνης και της Σεούλ για να καταλάβετε την διαφορά. Στις πόλεις αυτές πληρώνεις για να επισκεφτείς τους χώρους αυτούς.
Ένα βράδυ μάλιστα ήμουν μάρτυρας μίας ομάδας τουριστών που βρίσκονταν μέσα στο μισοσκόταδο θέλοντας να επισπευτεί τους χώρους των γηπέδων.
2. Στον χώρο αυτό, πέρα από της προπονήσεις πηγαίνω πολύ συχνά με τα παιδιά μου για να κάνουν ποδήλατο. Άλλωστε δεν υπάρχουν και πολλά μέρη να μπορείς να πας για ποδήλατο με τα παιδιά σου στην περιοχή της Καλλιθέας που μένω. Είναι δυνατόν τα παιδιά όλων μας να παίζουν μέσα σε απορρίμματα, ούρα και κόπρανα, και είναι δυνατόν και εμείς να αθλούμαστε σε τέτοιο χώρο;

Ειλικρινά δεν γράφω με καμία διάθεση ρατσισμού, και το ίδιο με εξοργίζουν και οι επισκέπτες του χώρου που αφήνουν τα κουτάκια από τις άδειες μπύρες και τα υπολείμματα του φαγητού τους. Το θέμα είναι ότι η κατάσταση έχει παραγίνει στην ευρύτερη περιοχή και του παλιού Ιπποδρόμου και πέριξ του σταδίου Ειρήνης και Φιλίας.
Όσο και αν προσπάθησα, δεν μπόρεσα να βρω κάποια άκρη αφού ως γνωστόν για την περιοχή ερίζουν οι γειτνιάζοντες Δήμοι και ο Οργανισμός Ολυμπιακά Ακίνητα και όλοι δηλώνουν αδυναμία να αντιμετωπίσουν την κατάσταση. Μήπως θα έπρεπε με κάποιο τρόπο εμείς που ζούμε και αθλούμαστε στην περιοχή να διεκδικήσουμε την αναβάθμιση της περιοχής μας;

Σχόλιο "Κάνε Κάτι": Προφανώς, ο σκηνοθέτης της τελετής λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων θα είχε οραματιστεί τη σημερινή κατάσταση των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων. Βλέπε σκηνή με το Datsun και τα καρπούζια. Προφητικό!

Κυκλώνες στη Μεσόγειο

Όπως διαβάζω στην Καθημερινή: "Η άνοδος της θερμοκρασίας του πλανήτη μπορεί να προκαλέσει τροπικούς κυκλώνες στη Μεσόγειο, απειλώντας μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες παράλιες περιοχές του κόσμου, ανακοίνωσαν Ευρωπαίοι επιστήμονες". Με διάφορα πειραματικά κλιματολογικά μοντέλα που χρησιμοποίησαν οι επιστήμονες εκτιμούν ότι οι πιθανότητες για ισχυρές καταιγίδες στη Μεσόγειο λόγω της αύξησης της θερμοκρασίας, μεγαλώνουν ανησυχητικά σε σημείο που ο σχηματισμός κυκλώνων να μη θεωρείται απίθανος. Το αισιόδοξο μήνυμα, όπως δηλώνουν οι επιστήμονες είναι ότι "πρόκειται για μια μεγάλη απειλή, αλλά έχουμε χρόνο να την αποφύγουμε, αν μειώσουμε τις εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου".

Κάνε Κάτι!

Ο ΥΜΗΤΤΟΣ ΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ

Ο ΥΜΗΤΤΟΣ ΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ! Το τσιγάρο κάποιου ασυνείδητου λένε οι πυροσβεστικές αρχές είναι η αιτία της φωτιάς. ΜΠΡΑΒΟ ΜΑΣ. Για άλλη μια φορά τα καταφέραμε.
Σε όλη την Αττική πνέουν πάρα πολύ δυνατοί άνεμοι που καθιστούν την κατάσβεση της πυρκαγιάς πολύ δύσκολη. Τα λόγια είναι περιττά.
6 αεροπλάνα προσπαθούν να σβήσουν την φωτιά. Κλειστή η Κατεχάκη.

Ακούγονται εκρήξεις από τον Υμηττό. Εκτιμήσεις για τοποθέτηση εκρηκτικών μηχανισμών σε σημεία του Υμηττού. Επιτέλους, πότε θα φυλαχτούν τα δάση, όταν πάψουν να υπάρχουν;

Φορτώστε!

Ρέντης, Σάββατο 14/7/2007. Ο καθένας μπορεί να φορτώνει το αυτοκίνητο του όπως θέλει και με ότι θέλει. Κανένας δεν φαίνεται να ενοχλείται και ο ιδιοκτήτης του οχήματος αισθάνεται σίγουρος ότι κανένας δεν θα τον ενοχλήσει. Η Τροχαία αποδεικνύει ότι είναι πανταχού παρούσα (με φυσική παρουσία ή μέσω των καμερών των δρόμων). Ο νέος Κ.Ο.Κ. που ψηφίστηκε πρόσφατα, τηρείται στην περίπτωση αυτή με ευλάβεια.
(Captured using SonyEricsson K800i)

Καλλιθέα - Τα φώτα των δρόμων

Όπως βλέπετε από τη φωτογραφία, τα φώτα στην οδό Κρέμου στην Καλλιθέα, είναι αναμμένα μέσα στο καταμεσήμερο (14/7/2007, 13:30). Η προσοχή στην κατανάλωση της ηλεκτρικής ενέργειας, έρχεται από το παράδειγμα που δίνουν οι Δήμοι στους πολίτες τους!
(Captured using SonyEricsson K800i)

Update: Όπως είχε ανφέρει η Δ.Ε.Η. σε δελτίο τύπου στις 27/6/2007, το σύστημα τηλεχιρισμού του δημοτικού φωτισμού στα νότια προάστια παρουσίαζε τεχνικό πρόβλημα και σε κάποες περιπτώσεις τα συνεργεία παρέμβαιναν για την αντιμετώπισή του. Μέχρι τις 14/7/2007 που δείχνει η φωτογραφία να συνεχίζεται το πρόβλημα, δεν πιστεύουν στη Δ.Ε.Η. ότι είναι αρκετές μέρες για την επίλυση του προβλήματος;

Καλλιθέα - Πλατεία Κύπρου

Αποφασίζεις να βγεις λίγο έξω, να περπατήσεις, να δεις λίγο κόσμο, να πάς το παιδί σου κάπου να παίξει, να κάνει ποδήλατο και πας στην πλατεία Κύπρου στην Καλλιθέα. Το σιντριβάνι λειτουργεί, το παιδί σου είναι χαρούμενο, τρέχει γύρω από το σιντριβάνι, βάζει τα χεράκια του μέσα, ο αέρας φυσάει και οι σταγόνες του νερού δροσίζουν το πρόσωπο του παιδιού σου και το δικό σου. Κάθεσαι και απολαμβάνεις τον καφέ σου. Περνάς όμως μια άλλη μέρα και βλέπεις το σιντριβάνι που δεν λειτουργεί και το νερό στάσιμο. Βλέπεις τις κατσαρίδες που επιπλέουν, τα σκουπίδια και την βρώμα που δεν φαίνονταν όταν το νερό έτρεχε. Τότε καταλαβαίνεις που έβαζε το παιδάκι σου το χέρι του, τι νεράκι έπεφτε πάνω στο πρόσωπό του. Σε κατακλύζει το συναίσθημα της οργής, νιώθεις απροστάτευτος, νιώθεις κορόιδο, νιώθεις σκουπίδι χωρίς αξία, θες να πάς να φωνάξεις στις δημοτικές αρχές και στους υπευθύνους. ΈΛΕΟΣ! Πόσες πλατείες έχετε στην Καλλιθέα, πόσα πάρκα για να συντηρήσετε, πόσα σιντριβάνια;